Dzikir.

Ibn Qayyim al-Jawziyya said in his book, Al-Wabil as-Sa'ib, p. 52,

"There is no doubt that the heart oxidizes, just as copper and silver oxidize. Its polishing is the dhikr, which will make it like a white mirror. The oxidation of the heart is due to heedlessness and sin. Its polishing is by means of two actions: repentance and dhikr. If someone's heart is cloudy, the reflections of images will be unclear, he will see falsehood as truth and truth in the image of falsehood (batil). When there is too much oxidization on the heart, the heart will be darkened, and in the darkness the images of the Truth and Reality never appear. The best way to polish it is through Dhikrullah."

Actually, dzikir is the simplest ibadah ever.

You can do it everywhere and everytime.

However, people are still lazy to practice it, even myself.

Our hearts are darkened by our dailly sins.

Solat is not enough to purify them.

It's not about how many Ibadah have you worked out per day.

The thing is that,

How Istiqamah you are!

:)

Ya Allah, sucikanlah hati hamba-hamba-Mu ini.

ana bi'ehki arabee shuway-shuway.

"your arabic is zero"

kata seorang teman arab saya yang berasal dari Yemen.

Nak ikutkan macam kasar sangat masa die cakap tu.

Tapi fikir2 balik die ni bkannye reti cakp BI sngt.

so, mngkin die tatau nk gune bhasa yang seswai.

Takpun, die memang berlaku sangat jujur terhadap diriku

Ammar, seorang kenalanku yang berbangsa Arab. Dia berasal dari Yemen. Sampai sekrang tak sure die buat pe dkat Jordan ni. Study kot. Dulu pernah tanye, namun tak faham dan buat buat faham. Menyesal betul. Hahaaa.

Selalunya, aku akan jumpe die mase dekat masjid waktu solat fardhu. Antara dua, die tegor sy, takpun aku tegor sy. Tiap kali jumpe akan berlaku perbualan sebgini rupa,

"Assalamualaikum, Keifa Hallak?"

"Alhamdulillah, qowayyis, Shu akhbarok enta?"

lebeh kurang camtu la. Untuk pengetahuan kalian semua, orang arab ni tiap kali bersapa mereka akan bertanya kan khabar masing-masing walaupun baru je jumpe semalam. Bagus kan? sangat bagus!

sebenarnya, kali ni saya nak luahkan sikit pasal bahasa arab ni.

Kritikan yang kawan sya bagi tu masih terngiang2 dekat telinga aku kot.

Terasa cam 11 tahun aku amik arab tak berguna lansung!

ni yang marah ni,

marah dekat diri sendiri kerana tidak menggunakan ilmu yang ade sebaik mngkin.

to be honest, i've never scored A for my arabic tests. eithr mngah rendah n mngah atas

tp dgn kuasa Allah, PMR n SPM dpt gak A.

Alhamdulillah Hirrobbil 'alamin

^_^

Eversince that time, sy tekad untuk speaking arab betui2 naa..

(nowadays i'm influenced by the Utagha accent)

tiap tiap hari kalau boleh, sy nak belajar new words.

Antara alternatif yang saya cube lakukan ialah:-

1) tgk buku rjukan bhs arab ammiah (abg imran buat tu)

2) carik mamat2 arab dekat kuliah tak pun kt msjd ke yg bleh dipercaya utk dijadikan kawan. Then, saya belajar arab daripada dorang. at the same time, sy pn imprve english sy insyaAllah.

3) kalau mase lecture tu, sronok gak tgk lectre speaking arab. Cpat tulis pe yang rase cam sdap je die cakap. walaupn pndek, pastu tanye orang sebelah. mcm lawak tapi best laa!!

4) membranikan dri utk dengar radio arab. Walaupn cam haprak tak faham. tetibe je tau die gelak. huhu .

5) cube untuk translate ayat Alquran sndiri (trnslte gitu2 je la. bhs quran tggi kot)

So far, itu je la alternatif yang bleh saya lakukan. Kalau teman2 ade idea lain habq mai naa.

nak tau gak!

huhuu..

insyaAllah in 3 months, sy target untuk faham stiap kata2 orang arab though takleh respon sebtul2 nye.

temn2 tlng doakn sy agar mampu utk cope segala-galanya

insyaAllah.

k laa.

'ilalliqa'

wasalam.

ehna syabab min malayzia!

p/s: thnx 4 reading.

Jordan

Assalamualaikum, Setelah sekian lama saya mendiamkan diri dari dunia blogging, hari ini terasa rindu pulak nak 'membisingkan diri'. Saya akan cuba sebaik mungkin untuk menyaji kalian semua dengan sajian post yang enak kali ini.

Saya pasti ramai diantara di teman-teman, sahabat handai, saudara mara serta sesiapa jela yang mengenali saya masih tersimpan persoalan mengenai keadaan saya sekrang setelah keberangkatan saya ke Bumi Anbiya' pada 12 September 2009.

Alhamdulillah, tup tap, dah hampir 13 hari saya meninggalkan Tanah Air saya demi meneruskan perjuangan saya di Jordan Sebenarnya kelas saya akan bermula pada 27/9 ni, namun disebabkan oleh placement test yang diadakan pada 15 September oleh pihak Universiti saya (Jordan University of Science and Technology), kami diterbangkan lebih awal bagi menduduki test tersebut. Dengan izin Allah, saya dpat lepas kedua-dua test tersbut ( IT test and English test). Tak hebat mane pun, janji lepas cut of point sudah laa. Alhamdulillah !! :)

Walaupun baru saja 2 minggu saya berada di Jordan, sayatelah diberi peluang oleh Allah SWT untuk membuat serba sedikit konklusi ringkas mengenai masyarakat di sini. Sama ada betul atau tidak, itu saya tak pasti, yang penting saya concludekan berdasarkan kata hati saya yang tak sebrapa ni.

JUST

Masyarakat Arab di Jordan ni ...

1. Hensem-hensem dan cantik-cantik.

2. Ramah orang-orangnya.(tgk keadaan gak laa)

3. Bergaya @ stylo habis.

4. Rajin solat jemaah dekat masjid (banding dekat malaysia)

5. Bawa kereta cekap (dekat kwsn prumah pn bawak 80 km/h)

6. Suka hon (mngkin hon dkat cni lagi sedap kot)

7. kureng sikit dalam bahasa inggeris (pemangkin bagi kami utk belajar arab ammi betul2 lagi)

depan 'apartment' kami.

8. Suka minum Pepsi/Coke/Mountain Dew (byk sgt jual dkat cni)

9. sush nk bezakan orang Melayu dan Orng Cina ( kbykn kami dpnggil 'sinii' takpun 'yabani'
yakni orang cina dan orang jepun.

10. Suka habiskan masa dekat kaki lima kedai (kalo kt mlysia ade Mid, Sunway, etc. Namun
bagi mereka ckup la sekadar kaki lima kedai-kedai sebagai tempat jalan-jalan)

11. Susah jugak nak tengok couple hangout bersama-sama. (Laki same laki, pmpuan same pmpuan je lepak)

12. Anak-anak kecil comel tetapi ganas.

budak-budak kecik arab yang ganas tapi comel.

13. agak kasar kalau nk dibandingkan orang Melayu (alhamdulillah)

14. Gunakan Lancer sebagai Teksi ( dah boring dh naik lancerr. :P)

15. Gune coaster dan takde bas (sbb jalan kecik je dkat cni)

16. Barang dekat cni agak mahal.(mana taknya afta shpping je. tak sah kalau tak convert duit RM, 1 Jordan Dinar= RM 4.90. Asik nyesal je kalau convert)

17. tak penting kan brand pakaian tapi pentingkan style je (Levi's kalah dengan jenama Straight.haha)

18. Jual bundle murah la jugak (sy beli kasut Levi's 5 JD je= RM 25)

19. Makanan sedap-sedap (boleh gemukkanbadan la jugak)

20. Budak-budak kecik dkat sini hisap rokok mcam hisap gula-gula dekat tepi jalan (bdak skola rndah mksud saya)

Saya rasa tu jela gambaran ringkas yang saya dapat bagi mengenai masyarakat di sini, Irbid, Jordan. Minta maaf la kalau salah ke apa, sebab ini hanya satu pandangan dari satu perspektif yakni mata hati saya. Ikut kalianlah nak nilai mana yang baik, mana yang buruk, yang penting kita patut bersykur atas kurniaan Allah dalam memberi peluang kepada kita untuk menjadi Rakyat Malaysia. Semua ada. Alhamdulillah kelengkapan serta kemudahan harian di Malaysia semua mencukupi. Cuba bayangkan kalau, Rapid KL, KTM, Monorel, KLIA Exprss, etc tak wujud. Kalian pasti mengeluh bukann?


So, Jadi marilah kita sama-sama menjadi hamba yng mensykuri segala nikmat yang Allah kurniakn samada ia baik ataupun buruk. Untuk menjadi mukmin yang sebenar-benar mukmin, kita perlu buangkan sikap sering merintih apabila ditimpa dugaan. Itupun kalau kita semua nk jadi seorang mukmin !

Sekian, Wasalam.

titipan tambahan: Jordan merupakan sebahagian daripada Negeri Syams yang mendapat limpahan barakah daripada Allah SWT. Banyak Mutiara ilmu yang tersimpan di sini. :)